De grote kleine man Nils Lofgren bij 2 Meter Sessies
Afgelopen week presenteerde Bruce Springsteen met We All Take Care Of Our Own een nieuwe single. Het liedje is afkomstig van het op 6 maart verschijnende Wrecking Ball, een album opgenomen met zijn aloude E Street Band. Een van de bekendste leden uit die –en we zeggen het nu even heel oneerbiedig- begeleidingsband was maar liefst driemaal te gast bij 2 Meter Sessies. Zijn naam? Nils Lofgren.
De eerste keer dat gitarist Nils Lofgren de 2 Meter-studio binnenstapte, was op 22 november 1992. Presentator Jan Douwe Kroeske weet zich die dag nog goed te herinneren: “In de voorbereiding was ik alleen maar bezig met “de grote Nils Lofgren.”
Wie de handel en wandel van Lofgren heeft gevolgd, weet inderdaad dat deze in Chicago geboren muzikant zijn sporen meer dan verdiend heeft in de muziekgeschiedenis.
Zo wordt Lofgren op z’n 17e al door Neil Young opgemerkt. Die laat hem plaatsnemen in zijn begeleidingsband Crazy Horse. Samen nemen ze onder andere de Young klassieker After The Gold Rush (1970) op.
In 1971 begint Lofgren een eigen band: Grin. Elk jaar tot en met 1973 verschijnt er wel een plaat van ze. Weliswaar worden ze goed ontvangen door de critici, het grote succes weten ze er nooit mee te vinden. In 1974 gooit hun platenmaatschappij ze dan ook op straat.
Voor een getalenteerde muzikant als Lofgren betekent dat niet het einde van de wereld. Even is hij zelfs in beeld bij The Rolling Stones, als vervanger van Mick Taylor, maar uiteindelijk gaan die voor Faces gitarist Ronnie Wood. Geen paniek, Nils start in 1975 een solocarrière en levert met Nils Lofgren meteen zijn meesterwerk af.
In 1984, Nils heeft dan al zes soloplaten uitgebracht en in Nederland een hitje gescoord met Shine Silently, haalt Bruce Springsteen hem bij zijn E Street Band. Hij volgt daar gitarist “Litte” Steven van Zandt op (die overigens in 1995 terugkeert en zo een collega van Nils wordt).
DE 2 METER SESSIES
Terug naar 22 november 1992, naar 2 Meter Sessies. Jan Douwe Kroeske kan zich de ontmoeting nog goed voor de geest halen: “Die eerste 2 Meter-sessie voltrok zich heel anders dan ik me ooit had durven voorstellen. Allereerst was er de ontnuchterende constatering dat Lofgren nog kleiner is dan ik had gedacht: kleiner nog dan The Boss. Bovendien was Lofgren toen nogal teleurgesteld omdat-ie “miljonair is zonder ooit op de radio gedraaid te worden”. De man maakte veel soloplaten, maar naast dat ene hitje Shine Silently heeft-ie het nooit ergens echt kunnen maken.”
Een vreemde eerste kennismaking dus. Muzikaal gaat alles gelukkig wel volgens plan. “Lofgren alleen op de akoestische gitaar was van ongekende schoonheid,” weet Jan Douwe zich nog perfect te herinneren. “Hij speelde nummers als Keith Don’t Go (wat over bijna Stones collega Keith Richards gaat), You en twee covers: eentje van Neil Young en het tot tranen toe emotionele Black Sheep Boy van de Britse singer/songwriter Tim Hardin.”
Drie jaar later komt Lofgren nog eens bij 2 Meter Sessies over de studiovloer, op woensdag 1 november 1995. Dat het anders zou gaan worden dan die eerste sessie was toen al meteen duidelijk. Jan Douwe: “Dat mooie moment dat we met hem hadden in 1992 moesten we niet proberen over te doen. Dat komt nooit meer terug. Dat moet Lofgren zelf ook hebben gedacht toen-ie onze uitnodiging om opnieuw in de studio te komen accepteerde. Dit keer kwam de kleine man uit New York met zijn band.”
Een maand van te voren komt die mededeling op het kantoor van 2 Meter Sessies. Bij het door nemen van de namen valt vooral die van Lofgrens tijdelijke drummer Andy Newmark op. “Bij die naam schiet zo’n beetje de hele geschiedenis van de popmuziek voorbij,” begint Kroeske. “Newmark is een brooddrummer die zich nooit lang heeft laten vastleggen bij een band, maar zijn hele leven niets anders gedaan heeft dan de ene studio in en de andere weer uit om te spelen bij opnames. En met de regelmaat van de klok als freelancer op tour te gaan met deze of gene band als bijvoorbeeld Davie Bowie, Paul Carrack, Dan Fogelberg, George Harrison, Carole King, Kris Kristofferson, John Lennon, John Martyn, Randy Newman, Yoko Ono, Roxy Music, Carly Simon, Sly and the Family Stone, Cat Stevens, Rod Stewart, James Taylor…”
Dat belooft dus wat voor de 2 Meter-sessie en gelukkig komt het ook allemaal uit. De sfeer in de studio is zeer ontspannen wanneer Nils begint met het bedanken voor de uitnodiging en begint te soundchecken. Wat volgt is een schitterende sessie, waarin onder andere bovenstaande fantastische versie van Shine Silently langskomt. “Volgens de aanwezigen de mooiste sessie die we tot dan toe opgenomen hadden,” aldus Jan Douwe.
19 juni 2008 is de laatste keer dat we met Nils Lofgren de studio in duiken. Hij heeft dan net de plaat The Loner - Nils sings Neil uitgebracht. Inderdaad, een plaat waarop hij liedjes van zijn vriend en oude werkgever Neil Young zingt. Tijdens de 2 Meter-sessie is het niet anders: alle zes de liedjes zijn covers van Neil.
In de jaren na de sessie neemt Nils nog maar eens een soloplaat op (Old School, 2011) en eentje met Springsteen (Working on a Dream, 2009). En dit jaar kan de kleine grote man dus met Wrecking Ball zijn C.V. weer iets aanvullen.
