Press "Enter" to skip to content

Z’n manier van zingen intrigeert | Column Jan Douwe Kroeske

Geplaatst op 19 februari 2019

“Ik versta lang niet alles, maar Baptiste dwingt met z’n stem af dat je je adem inhoudt en alles om je heen stil zet.”

Nieuwe editie van Jan Douwe Kroeske’s wekelijkse column voor De Gooi- en Eemlander, ditmaal over de Franse singer/songwriter Baptiste W. Hamon, die afgelopen week met De Mille Feux een nieuwe EP uitbracht.

Z’n manier van zingen intrigeert

Aanstaande vrijdagavond, kleurt studio 2 van het Muziekcentrum van de Omroep in Hilversum een beetje Frans. We ontvangen dan de veelbelovende Franse singer/songwriter Baptiste W. Hamon voor de eerste 2 Meter Sessies Live-avond van 2019.

Baptiste is geen kind van Johnny Hallyday of Gilbert Bécaud, maar bewonderaar van legendes Jacques Brel en vooral van de Amerikaan Townes van Zandt. En wanneer een Parijzenaar het gedachtengoed van een grootmeester uit het American Songbook tot in detail bestudeert (en zelfs een beetje op zijn grote held gaat lijken), dan krijg je zowaar een nieuw genre: Americana Chansons.

Het kwartje viel bij mij niet meteen, als ik eerlijk ben. Ik had een paar luisterbeurten nodig om te ontdekken dat het vooral z’n manier van zingen is dat me intrigeert. Ik versta lang niet alles, maar Baptiste dwingt met z’n stem af dat je je adem inhoudt en alles om je heen stil zet. Dat-ie gebruik maakt van de aloude parlando-techniek is heel spannend. Daarin heeft-ie dan veel van Jacques Brel geleerd.

Voor de opnames van z’n prachtige debuutplaat L’insounciance toog Bapiste naar dé Amerikaanse muziekstad: Nashville. Daar ging hij aan de slag met een producer die eerder werkte met soortgelijke artiesten als Vic Chesnutt en de nog levende legende Will Oldham (Bonnie “Prince” Billy). Laatstgenoemde nam ook een bijzonder duet met Baptiste op: ‘Comme La Vie Est Belle’. Zoek ‘m eens op in de streamingdiensten, veel mooier ga je het niet krijgen vandaag. Waar Frankrijk en Amerika elkaar op politiek terrein momenteel helemaal niet kunnen vinden, slagen twee culturele helden daar naadloos in.

Een nieuwe EP van Baptiste is in aantocht en eerste single ‘Je Brûle’ (een talking blues-achtige folksong) laat meten al horen dat de Fransman alleen maar beter wordt. Dus ja, ik kijk er naar uit om ‘m vrijdag te mogen ontvangen in Hilversum. Dan schakelen we wel gauw over naar het Engels, want met mijn Frans gaan we het niet redden, vrees ik.

Jan Douwe Kroeske