Press "Enter" to skip to content

Gentse feesten met verrassing | Column Jan Douwe Kroeske

“Het liedje is een sluipmoordenaar, Franti komt steeds dichterbij. De eerste minuten verleidt hij je met een melodieuze groove van piano en percussie. Maar dan slaat hij toe.”

Nieuwe editie van Jan Douwe Kroeske’s wekelijkse column voor De Gooi- en Eemlander, ditmaal over het nog altijd indrukwekkende ‘Oh My God’ van Michael Franti & Spearhead.

Gentse feesten met verrassing

Ik schrijf deze column op mijn kamer in Gent, in een bed & breakfast boven een luxe pianowinkel. Het is namelijk weer die tijd van het jaar: een week lang Gentse Feesten. En net als vorig jaar, mag ik op enkele podia van het Boomtownfestival de artiesten aankondigen.

Minstens zo leuk is wat we ‘s middag doen in de heerlijke boekhandel Paard van Troje, gelegen aan de Kouter, een prachtig plein in het centrum van Gent. Tussen boek & plaat ontvang ik artiesten voor een live 2 Meter Sessie. En ik geef ze ook een cadeautje: voor elke artiest heb ik een fragment uit ons archief uitgezocht.

Soms schiet je recht in de roos zonder het verwacht te hebben. Zo liet ik aan Absynte Minded een liedje zien uit de in 1996 opgenomen sessie van Wilco. Waarom? Omdat ik het gevoel had dat er op een bepaald niveau wel raakvlakken zijn. En warempel, gitarist Toon Vlerick vertelde groot Wilco-fan te zijn…

Témé Tan had ik niet eerder ontmoet, maar na beluistering van z’n debuutalbum besloot ik de Belgische-Congolese muzikant te verrassen met een archieffragment van Michael Franti en Spearhead. Tanguy Haesevoets, zoals hij echt heet, kende Franti niet dus hij ging blanco het fragment in.

Ik had ‘Oh My God’ meegenomen, opgenomen in 1999. Het liedje is een sluipmoordenaar, Franti komt steeds dichterbij. De eerste minuten verleidt hij je met een melodieuze groove van piano en percussie. Maar dan slaat hij toe. Hij is kwaad op de verrotte wereld. “Do you really think that that car killed Diana?” roept hij, gevolgd door “Hell, I shot Ronald Reagan, I shot JFK.” Iedereen bij de les, nu ook weer in Gent. Dominee Franti preekt en luisteren zul je. Over politici declameert hij: “I don’t give a fuck who they screwin’ in private, I want to know who they screwin’ in public!”

Ik kijk naar Témé Tan en zie dat het op hem net zoveel indruk maakt als het op mij deed voor de eerste keer, bijna twintig jaar geleden. Oh my god.

Jan Douwe Kroeske