Press "Enter" to skip to content

Engagement van R.E.M. | Column Jan Douwe Kroeske

“Wij zitten juist in een band om de boze gevoelens van jonge Amerikanen te verwoorden.”

Nieuwe editie van Jan Douwe Kroeske’s wekelijke column voor De Gooi- en Eemlander, ditmaal over de strijdbare 2 Meter Sessie van REM, afgelopen week exact 27 jaar geleden.

Engagement van R.E.M.

Afgelopen week was het 27 jaar geleden dat we een 2 Meter Sessie opnamen met R.E.M. In maart 1991 dus, en de band heeft dan met Out of Time net haar meest cruciale plaat uit. Maar de muzikanten die naast me stonden, zanger Michael Stipe en gitarist Peter Buck, reppen in het interview geen woord over topsongs als ‘Losing My Religion’, ‘Radio Song’, ‘Shiny Happy People’ of ‘Half a World Away’. Nee, het gaat alleen maar over de Verenigde Staten, die net een oorlog waren begonnen in Koeweit: Operation Desert Storm. Er is, zoals dat zo mooi heet, verdeeldheid in de wereld over deze gewelddadige stap van president George Bush Sr.

Voor de Amerikanen gold toen een negatief reisadvies (uit angst voor vergeldingsmaatregelen), maar het management drukte ons op het hart dat R.E.M. zeker zou komen.

En inderdaad; in de 2 Meter Sessie, opgenomen in Nederhorst Den Berg, zie ik een behoorlijk goeie versie van ‘Radio Song’, een grappige gastmuzikant genaamd Peter Holsapple, en een mislukte uitvoering van ‘Shiny Happy People’, wellicht omdat The B-52’s-zangeres Kate Pierson er niet bij is, zoals wel op plaat. (Aardig detail: B-52 is ook de naam van een zware Amerikaanse bommenwerper.)

Als tape en camera lopen, gaat Stipe niet meteen zingen. Hij pakt de microfoon voor een bandstatement: “Wij zitten juist in een band om de boze gevoelens van jonge Amerikanen te verwoorden.” En boos zijn ze: dit soort situaties moeten opgelost worden zonder wapengekletter. Het was dan ook geen enkele optie om niet naar Europa te komen. Ze maken er juist een promotiereis tegen de oorlog van.

In al die jaren erna is Michael Stipe vooral veranderd op het gebied van hoofdhaar (inmiddels kaal boven, lange baard onder), maar zijn artiestenleven lang bleef hij een duidelijke mening ventileren over wapens, onrecht en discriminatie. Hij schitterde ook in het multimedia project “1 Giant Leap” (2002), waarin een muzikale wereldreis liet zien dat we eigenlijk niet zo veel van elkaar verschillen. Een schoolvoorbeeld van cultureel engagement, die Michael Stipe.

Jan Douwe Kroeske