Press "Enter" to skip to content

Was getekend, Gord Downie | Column Jan Douwe Kroeske

“Downie komt héél dichtbij, z’n stem ligt voor in de mix en vaak is de eerste take gebruikt.”

Nieuwe editie van Jan Douwe Kroeske’s wekelijkse column voor De Gooi- en Eemlander, ditmaal over het overlijden van The Tragically Hip zanger Gordon Downie…

Was getekend, Gord Downie

Een onbehandelbare hersentumor, zo was al eerder aangekondigd. Toch was het schrikken, het overlijdensbericht van The Tragically Hip zanger Gordon Downie, afgelopen 17 oktober. Drieënvijftig jaren jong, en ontzettend veel levens aangeraakt. Ruim een jaar geleden speelde hij met z’n band een emotioneel afscheidsconcert in thuisstad Kingston. En hoewel het er op leek dat hij zich daarna terugtrok, blijkt met het postuum verschenen Introduce Yerself dat ‘Gord’ helemaal niet op zijn handen is gaan zitten in die laatste maanden.

Een afscheidsplaat, die me heel stil maakt. Belangrijke personen en gebeurtenissen uit zijn leven hebben een liedje “gekregen”. Dat kan zwaar zijn, zoals in het titelnummer, over z’n ziekte. Toch overheerst de liefde, met bijvoorbeeld liedjes over z’n eerste meisje (‘My First Girlfriend’), z’n kinderen (‘Bedtime’), het Canadese landschap (‘The Lake’) en een jeugdvriend (‘A Naturel’).

Persoonlijke thema’s en zo is het album ook geproduceerd. Downie komt héél dichtbij, z’n stem ligt voor in de mix en vaak is de eerste take gebruikt.

De gedachte die bij mij achterblijft na een luisterbeurt is dan ook: hoe persoonlijk kun je het maken? Nou, zo dus. Voor degenen die Downie of The Tragically Hip niet kennen: lees het verhaal van de band en de zanger (op Wikipedia bijvoorbeeld), kijk minstens 3 nummers uit het afscheidsconcert van augustus 2016 (staat op Youtube), en bekijk de officiële reactie van de Canadese premier Justin Trudeau op het overlijden van z’n goede vriend. Tot tranen toe geroerd haalt hij aan dat het een enorm voorrecht was om de geweldenaar Downie te hebben mogen kennen, een cadeau.

Ik denk dat het ook zo was. Downie was een gever. Hij luisterde, was aardig en de trotse aanvoerder van een groep keiharde werkers. Driemaal heb ik ‘m ontmoet en driemaal gaf hij me iets. In 1991, na 2 Meter Sessie #250, kreeg ik het stokje van de drummer. Bij sessie nummer twee (1997, #655) nam-ie 25 fans mee, omdat het “anders wel heel saai zou worden”. En bij 2 Meter Sessie nummer drie (2007, #1283) sloot-ie af met een vette handtekening op een drumvel. Was getekend, Gord Downie!

Jan Douwe Kroeske